Κραταιά ως θάνατος αγάπη

αναρτήθηκε στις 29 Αυγ 2010, 2:07 π.μ. από το χρήστη Γιάννης Ανδριόπουλος   [ ενημερώθηκε 13 Σεπ 2010, 8:15 μ.μ. ]
Ἄσμα Ἀσμάτων, 7, 7, 1 - 8, 7, 2

Τί ὡραιώθης καὶ τί ἡδύνθης,
ἀγάπη, ἐν τρυφαῖς σου;
τοῦτο μέγεθός σου ὡμοιώθη τῷ φοίνικι
καὶ οἱ μαστοί σου τοῖς βότρυσιν.
εἶπα ᾿Αναβήσομαι ἐν τῷ φοίνικι,
κρατήσω τῶν ὕψεων αὐτοῦ,
(...)

᾿Εγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου,
καὶ ἐπ' ἐμὲ ἡ ἐπιστροφὴ αὐτοῦ.
(...)
Εὐώνυμος αὐτοῦ ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου,
καὶ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ περιλήμψεταί με.

(...)
῾Υπὸ μῆλον ἐξήγειρά σε·
ἐκεῖ ὠδίνησέν σε ἡ μήτηρ σου,
ἐκεῖ ὠδίνησέν σε ἡ τεκοῦσά σου.

Θές με ὡς σφραγῖδα ἐπὶ τὴν καρδίαν σου,
ὡς σφραγῖδα ἐπὶ τὸν βραχίονά σου·
ὅτι κραταιὰ ὡς θάνατος ἀγάπη,
σκληρὸς ὡς ᾅδης ζῆλος·
περίπτερα αὐτῆς περίπτερα πυρός, φλόγες αὐτῆς·
ὕδωρ πολὺ οὐ δυνήσεται σβέσαι τὴν ἀγάπην,
καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσιν αὐτήν.

Μετάφραση Χρήστος Σ. Γαρνάβος)

Πόσο ομόρφυνες και πόσο γλυκιά είσαι,
αγάπη, με τα χάδια σου!
Αυτή η υπέροχη κορμοστασιά σου·
μοιάζεις με το φοίνικα,
και τα στήθη σου με δύο τσαμπιά σταφύλια.

Είπα· θ’ ανέβω στο φοίνικα,
και στην κορφή του θα κτατηθώ·

Εγώ είμαι του αγαπημένου μου
κι ο πόθος του είναι προς εμένα.
Το αριστερό μου χέρι κάτω από το κεφάλι μου
και το δεξί μου θα με αγκαλιάσει.

Κάτω απ’ την μηλιά σε ξύπνησα·
εκεί που σε γέννησε η μητέρα σου,
εκεί που σε πόνεσε αυτή που σ’ έφερε στον κόσμο.

Βάλε με σαν σφραγίδα στην καρδιά σου,
σαν σφραγίδα στο μπράτσο σου,
επειδή είναι δυνατή σαν το θάνατο η αγάπη,
σκληρή σαν τον άδη η ζήλια
οι σπίθες της αγάπης είναι σπίθες
φωτιάς, φλόγες δικές της·

πολύ νερό δεν μπορεί να σβήσει την αγάπη,
και τα ποτάμια δεν μπορούν να την καταπνίξουν.

Comments